Maskers af Geschreven door Rianne 3 maart 2026 (laatst bijgewerkt op 20 februari 2026) 7 Geen thema Het rommelt in mijn wereld: Kwetsbaar kind, geboren zonder maskers. Open, onbevangen, flapuit, spontaan. Moeten ontdekken dat de wereld anders wil, niet kan omgaan met ‘buiten-gewoon’. Zo graag willen passen in ieders wereld. Maskers maken om te dragen, om je ‘te gedragen’, gewoon. Gewoon gevonden willen worden. Geen uitzondering, geen buitenbeentje. Maskers voor de massa, je eigenheid verstoppen. Maskers voor elke gelegenheid, elk gezelschap. Leren voelen welk masker wanneer nodig is. Leren door vallen en opstaan, door afwijzing en acceptatie. Tot de ontdekking komen dat je soms maskers niet meer kunt afdoen, dat ze vergroeid lijken met het kind binnenin. Herkauwen van woorden, tot kunst verheven, uit angst om spontaan te reageren.Omdat je wereld je niet begrijpt, gedachtegangen niet kan volgen. Het snelle denken, kennis en geheugen: eerder vloek dan zegen. Vragen beantwoorden in je gedachten, het antwoord opbergen. Geworden tot de ‘stille’ in gezelschap om te ontdekken dat als je iets wilt zeggen, men je niet lijkt te horen en doorgaat met het gesprek. Afwijzing kan niet duidelijker gevoeld worden. Geen moed genoeg om je stem te verheffen. De wereld van afstand bekijken. Ontdekken dat die wereld toch wel draait en zien hoe mooi rivieren stromen zonder mij. Wat heb ik dan nog toe te voegen? Wie wil mij kennen zonder maskers? Het keerpunt bereikt, wil zo niet meer verder.De stap gezet, de sprong gewaagd.Mijn maskers af, maar ze laten sporen achter.De spontaniteit is vastgeroest in de tijd,moet langzaam worden losgemaakt. Soms wil ik te snel, maak fouten.Vermoed een veiligheid die er misschien niet is.Verwar onbegrip met afwijzing. Het kind in mij wil zonder maskers verder.Jij hebt mijn maskers nooit gezien. Het doet me pijn om te ontdekken.Dat ik nieuwe maskers krijg aangereikt,die me passend maken binnen jouw kaders. Niet vragen naar waarom en betekenis,maar invullen vanuit eigen perspectief. Wat blijft er dan nog over voor me?Acceptatie of verzet.Mijn oude maskers uit het stof halen,of opkomen voor mijn nieuwe, eigen ik. Ik moet kiezen voor het laatste,wil ik op zoek naar mijn geluk.Wil ik met een lach en traan,met open ogen,in mijn spiegel kunnen kijken. Eens beschreven als ‘een uitdaging’.Durf je hem nog aan?
11 september 2024 Esther De weg naar een diagnose Esther kreeg een halfjaar geleden de diagnose autisme. In deze blog kijkt ze terug op dat proces. Lees verder
6 januari 2026 Sabine Hoe mijn kat mij leert omgaan met prikkels Tegen haar eigen verwachting in adopteert Sabine een kat. Er ontstaat een diepe, woordeloze afstemming tussen hen, die Sabine helpt bij het hervinden van evenwicht. Lees verder
14 mei 2026 Eileen Bloggen…of niet? Eileen heeft lang moeite gehad om tot een blog te komen en er zelf een te schrijven. Ze onderzocht wanneer je voor jezelf stelt dat je iets wel of niet kan. Lees verder